Wypłata dywidendy między spółkami to jedna z najczęstszych operacji w grupach kapitałowych. Według polskiej ustawy CIT od takiej wypłaty zawsze trzeba pobrać 19% podatku u źródła (WHT). Niekiedy jednak na gruncie polskich przepisów prawa dywidenda może być zwolniona z podatku. Zwolnienie ma charakter warunkowy – obowiązuje tylko wtedy, gdy wszystkie przesłanki ustawy CIT są spełnione jednocześnie. Oto one:
1. Wypłacającym dywidendę musi być polski rezydent podatkowy podlegający w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów.
2. Odbiorcą dywidendy musi być spółka podlegająca opodatkowaniu od całości dochodów w Polsce lub w UE/ EOG.
3. Odbiorca dywidendy nie może korzystać ze zwolnienia od całości swoich dochodów (np. fundusz inwestycyjny).
4. Spółka otrzymująca dywidendę musi posiadać w kapitale spółki wypłacającej minimum 10% udziałów lub akcji, nieprzerwanie min. 2 lata.
5. Udziały co do zasady muszą być posiadane z tytułu prawa własności (z wyjątkami określonymi ustawą).
To rozwiązanie jest szczególnie korzystne dla grup kapitałowych z udziałem spółek unijnych, które chcą efektywnie zarządzać przepływami finansowymi.
Jednakże prawidłowe zastosowanie preferencji wymaga też analizy umów międzynarodowych oraz dyrektywy. Jest jedno z trudniejszych zwolnień w polskiej ustawie CIT. Stąd o ile samo rozwiązanie prawne zasługuje na rekomendację, spełnienie przesłanek uprawniających do preferencji wymaga specjalistycznej wiedzy i pomocy osoby zawodowo zajmującej się podatkami. W polskich realiach jest to doradca podatkowy, radca prawny lub adwokat wyspecjalizowany w podatkach. Wykonywanie przez inne osoby czynności doradztwa podatkowego rodzi odpowiedzialność karną i gwarantuje dotkliwe sankcje skarbowe w przypadku błędu.
Wpis ma charakter ogólny, popularyzatorski i nie stanowi porady prawnej. Dlatego autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania pomocy prawnej proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.