Czy odmowę przeliczenia emerytury można zaskarżyć do Sądu?

Część emerytów ma prawo domagać się przeliczenia emerytury bez pomniejszania jej o pobrane wcześniej świadczenia, a odmowa ZUS może być skutecznie zaskarżona do sądu. Po wyrokach Trybunału Konstytucyjnego, zwłaszcza 140/20 sądy wielokrotnie rozpatrywały sprawy sporne z ZUS w sprawach odmowy przeliczenia emerytury. Z reguły ZUS odmawia przeliczenia, powołując się na własne „interpretacje” warunków lub na wąskie rozumienie skutków wyroków TK, sądy natomiast często uznają takie odmowy za bezpodstawne i zobowiązują ZUS do przeliczenia świadczenia.

Kogo dotyczy wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 140/20 z 4 czerwca 2024 r.? Wyrok dotyczy osób, które pobierały wcześniejszą emeryturę (np. z tytułu pracy w szczególnych warunkach, nauczycielską, pomostową, górniczą, itp.) i które złożyły wniosek o tę wcześniejszą emeryturę przed 6 czerwca 2012 r. Chodzi o sytuację, w której później – po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego – ZUS pomniejszył ich emeryturę powszechną o kwoty wcześniej pobranych świadczeń. Trybunał uznał, że to pomniejszenie było niezgodne z Konstytucją dla osób, które:

1. Złożyły wniosek o wcześniejszą emeryturę przed 6 czerwca 2012 r.

(bo wtedy nie mogły przewidzieć, że prawo się zmieni i ich przyszła emerytura zostanie obniżona)

2. Pobierały tę wcześniejszą emeryturę na podstawie przepisów wymienionych w art. 25 ust. 1b ustawy o FUS

3. Osiągnęły powszechny wiek emerytalny po 31 grudnia 2012 r.

czyli już po wejściu w życie nowelizacji, która wprowadziła pomniejszenie.

Co Trybunał uznał za niekonstytucyjne?

Trybunał stwierdził, że:

„Art. 25 ust. 1b (…) w zakresie, w jakim dotyczy osób, które złożyły wniosek (…) przed 6 czerwca 2012 r., jest niezgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.”

Czyli: nie można było obniżać emerytury powszechnej osobom, które podjęły decyzję o wcześniejszej emeryturze zanim w ogóle pojawił się przepis o pomniejszeniu.

Trybunał uznał, że:

1. Państwo nie może zmieniać zasad wstecz

Osoby, które przeszły na wcześniejszą emeryturę przed 6 czerwca 2012 r., nie mogły przewidzieć, że ich przyszła emerytura powszechna zostanie obniżona.

2. Naruszono zasadę zaufania do państwa

Ludzie podejmowali decyzję w określonym stanie prawnym, a później zostali zaskoczeni negatywną zmianą.

3. Naruszono prawo do zabezpieczenia społecznego

Bo obniżono świadczenie, które miało być wypłacane po osiągnięciu wieku emerytalnego.

To jest analogiczna sytuacja do słynnego wyroku P 20/16 (kobiety z rocznika 1953), ale SK 140/20 dotyczy szerszej grupy – także mężczyzn i innych roczników, o ile spełniają powyższe warunki.

Co daje ten wyrok?

Osoby spełniające warunki mogą:

  • żądać ponownego przeliczenia emerytury powszechnej,
  • żądać wyrównania za okres wstecz,
  • powołać się na wyrok TK w postępowaniu przed ZUS lub sądem.

 

Aktualnie trwają prace legislacyjne nad projektem ustawy, która miałaby umożliwić systemowe rozwiązanie problemu. Na dzień dzisiejszy proponowane unormowania nie są tak korzystne jak wyroki sądów dla emerytów. Ostateczny kształt ustawy nie jest jeszcze znany.

 

Wpis ma charakter ogólny, popularyzatorski i nie stanowi porady w konkretnej sprawie. Dlatego autor nie podnosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.

Odszkodowania za wywłaszczenie

Wojewoda Pomorski zawiadomił obwieszczeniem z dnia 08 lipca 2026r., że w dniu 30 czerwca 2026 r. wydano decyzję nr WI‑V.747.1.23.2025.SM o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dla przedsięwzięcia pn.:

„Budowa/przebudowa linii kolejowej nr 229 na odcinku Kartuzy – Sierakowice od km 40,918 do km 67,500 w ramach projektu: „Rewitalizacja linii kolejowej nr 229 na odcinku Kartuzy – Sierakowice wraz z ewentualną elektryfikacją”.

Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta otwiera drogę do otrzymania odszkodowania za wywłaszczenie. Poniżej kilka prostych wskazówek, co warto zrobić, aby uzyskać wyższe odszkodowanie:

1. Pilnuj terminu na odwołanie

W sprawach wywłaszczeniowych terminy są krótkie. Przegapienie terminu praktycznie zamyka drogę do podwyższenia odszkodowania.

2. Uzyskaj operat szacunkowy 

Kluczowe błędy najczęściej kryją się w operacie: niewłaściwe nieruchomości porównawcze, pominięcie potencjału inwestycyjnego, błędna klasyfikacja działki, nieaktualne ceny rynkowe

3. Zleć analizę operatu niezależnemu rzeczoznawcy lub prawnikowi

Profesjonalna analiza pozwala wykazać, że wycena jest wadliwa.

4. Oceń skutki częściowego wywłaszczenia

Jeżeli zabrano tylko część działki, pozostała część może: stracić wartość, stać się bezużyteczna, utracić dostęp do drogi. To rodzi dodatkowe roszczenia.

5. Zbierz dokumentację dotyczącą nieruchomości

Przydatne będą: wypisy i wyrysy, decyzje o warunkach zabudowy, dokumenty potwierdzające uzbrojenie, wcześniejsze wyceny.

Na koniec oceń opłacalność sporu

Nie każda sprawa ma sens: gdy różnica jest niewielka, gdy operat jest poprawny, gdy koszty sporu przewyższają korzyści. Ale gdy różnica jest duża — warto walczyć.

Decyzja obejmuje działki ewidencyjne położone w powiecie kartuskim:

Powiat kartuski, gmina Chmielno

Obręb 0004 Cieszenie 1/1, 1/5, 2, 3/4 (3), 4/3 (4/2), 5/6 (5/1), 5/8 (5/2), 5/9 (5/2), 6/3 (6/1), 6/5 (6/2), 6/6 (6/2), 7/6 (7/1), 7/7 (7/1), 7/2, 7/3, 8/1, 8/3 (8/2), 8/4 (8/2), 9/8 (9/1), 9/9 (9/1), 9/10 (9/1), 9/11 (9/1), 10/8 (10/7), 10/9 (10/7), 11, 16/10, 16/16 (16/11), 16/12, 112/3 (112/2), 112/4 (112/2), 114/10 (114/5), 114/11 (114/5), 125/1 (125), 126, 127, 128/1, 128/4, 129/3 (129/1), 130/3 (130/1), 134/1, 134/3, 134/9, 135/5 (135/1), 136/1, 139/1, 140/1, 140/2, 141/1, 141/4, 142/1, 143/1, 145/1, 147/1, 149/1, 151/1, 153/1, 157/1, 159/1, 162/1, 162/2, 163/1, 163/2, 165/1, 165/2, 167/1, 167/2, 169/1, 169/5 (169/4), 169/6 (169/4), 171/1, 171/3, 171/7 (171/4), 171/8 (171/4), 172, 173/6 (173/1), 173/2, 174/10 (174/2), 174/12 (174/5), 175/3 (175/2), 176/3 (176/2), 177/3 (177/2), 178/3 (178/2), 179/3 (179/2), 180/3 (180/2), 209/2, 211/1, 211/2, 212/3 (212/2), 212/4 (212/2), 213/3 (213/2), 213/4 (213/2), 214, 215/1 (215), 219/1 (219), 220/1, 222/12 (222/6), 222/14 (222/7), 222/16 (222/8), 222/18 (222/9), 222/19 (222/9), 222/10, 222/20 (222/11), 230/1 (230), 241/1, 245/1, 253, 282, 283, 240/3.

Obręb 0005 Garcz 79/3, 80, 81/1, 81/9 (81/3), 81/11 (81/4), 82/4, 83/1 (83), 86/15 (86/14), 87/2, 87/3, 87/9 (87/7), 87/10 (87/7), 88/4 (88/1), 89/5, 89/6, 90/9 (90/1), 91/6 (91/1), 91/3, 91/4, 91/5, 92/9 (92/3), 92/11 (92/4), 92/12 (92/4), 92/13 (92/7), 92/15 (92/8), 92/16 (92/8), 93/1 (93), 93/2 (93), 93/3 (93), 94/1 (94), 94/2 (94), 95/5 (95/1), 95/6 (95/1), 95/7 (95/1), 95/3 (95/2), 96/4 (96/2), 96/6 (96/3), 96/7 (96/3), 97, 221/6, 221/7, 221/11 (221/8), 221/9, 221/10, 222, 223, 227/3, 228/1 (228), 229, 231/7 (231/2), 231/8 (231/2), 232/16 (232/15), 261/2 (261/1), 263/2 (263/1), 264/1 (264), 265/3, 266/4 (266/3), 270/10 (270/3), 270/8, 271/5 (271/1), 271/3, 271/7 (271/4), 272/12 (272/10), 272/14 (272/11), 272/15 (272/11), 272/16 (272/11), 273/15 (273/6), 273/17 (273/8), 273/19 (273/9), 273/21 (273/11), 320/1 (320), 326, 327, 328/1 (328), 328/2 (328), 421/1 (421), 422/1 (422), 427/6 (427/2), 427/8 (427/5), 427/9 (427/5), 431/1 (431), 431/2 (431), 79/4.

Obręb 0006 Kożyczkowo 121/2 (121/1), 121/3 (121/1), 121/4 (121/1), 145, 146, 147, 149/1 (149), 152, 169/1 (169), 169/2 (169), 177, 181/1 (181), 181/2 (181), 181/3 (181), 181/4 (181), 183/1 (183), 185, 186/1 (186), 187, 188, 189, 190, 191, 192, 193/8 (193/7), 194/2 (194/1), 196/2 (196/1), 196/3 (196/1), 196/4 (196/1), 197/3, 198/6 (198/2), 198/7 (198/2), 198/8 (198/5), 199/1 (199), 200/1 (200), 200/2 (200), 201/1 (201), 201/2 (201), 210/3 (210/2), 210/4 (210/2), 211/1 (211), 211/2 (211), 212/2, 213/2, 213/13.

Obręb 0007 Miechucino 62/5, 62/15 (62/7), 62/16 (62/7), 63/13 (63/1), 63/15 (63/3), 63/7, 63/17 (63/12), 63/18 (63/12), 76, 77, 78, 84/13, 84/14, 84/15, 84/16, 84/29, 86/1 (86), 86/2 (86), 93/4 (93/3), 93/5 (93/3), 94/3, 94/4, 94/5, 94/8, 94/9, 94/10, 95/9 (95/2), 95/5 (95/3), 95/6 (95/3), 95/7 (95/4), 96/3 (96/1), 96/4 (96/1), 96/2, 97, 105, 107/16 (107/13), 108/1 (108), 109/9 (109/6), 109/10 (109/6), 109/11 (109/6), 109/12 (109/8), 116/2 (116/1), 117/1 (117), 118/2, 118/9 (118/5), 144/3, 144/4, 144/9, 145/5, 145/9 (145/7), 145/10 (145/7), 146/2, 146/23 (146/3), 146/19, 146/25 (146/22), 146/26 (146/22), 168/8, 168/14, 168/15, 207/9 (207/1), 211/1 (211), 213, 214/1 (214), 214/2 (214), 214/3 (214), 215/1, 217/1, 217/4 (217/3), 219/3 (219/1), 219/5 (219/2), 221/1 (221), 222/2, 222/3, 223/1 (223), 224/8 (224/1), 224/10 (224/2), 224/12 (224/3), 224/14 (224/4), 224/16 (224/7), 224/17 (224/7), 225/9, 226, 244, 245/1 (245), 245/2 (245), 247/1 (247), 279/1 (279), 279/2 (279), 281/1 (281), 281/2 (281), 281/3 (281), 282/56 (282/8), 282/11, 282/13, 282/14, 282/18, 282/58 (282/20), 288/4, 288/20 (288/5), 288/21 (288/5), 292/17, 292/18, 292/51, 318, 477/1 (477), 519/1 (519), 605, 641, 642/2.

Obręb 0009 Reskowo 29/1, 30/1 (30), 30/2 (30), 31/2, 32, 42/16 (42/1), 42/17 (42/1), 44/2, 45/4 (45/3), 45/5 (45/3), 67/1, 134/8.

Powiat kartuski, gmina Kartuzy – Gmina

Obręb 0006 Grzybno 1, 2/1 (2), 4, 13/1 (13), 14/6 (14/3), 24/5, 24/7, 33/13, 33/17 (33/14), 33/18 (33/14), 34/6 (34/1), 34/8 (34/2), 34/10 (34/3), 34/11 (34/3), 36/1, 36/6 (36/3), 36/7 (36/3), 37/1, 37/2, 37/3, 37/4, 39/2, 39/7, 79/32, 81/1, 81/2, 81/3, 82/1, 83/1, 83/3 (83/2), 84, 85/1 (85), 86/7 (86/1), 86/9 (86/4), 87/43 (87/22), 87/45 (87/24), 87/47 (87/26), 87/49 (87/28), 87/50 (87/28), 99/7 (99/1), 99/9 (99/2), 99/11 (99/3), 99/12 (99/3), 99/4, 99/5, 99/13 (99/6), 101/4 (101/3), 112/12 (112/5), 117/5 (117/1), 124, 126/15 (126/1), 126/16 (126/1), 144/15 (144/9), 144/16 (144/9), 144/17 (144/11), 144/18 (144/11), 150/25 (150/22), 150/26 (150/22), 150/23, 150/24, 3092/6 (3092/3), 3093/3 (3093/2).

Obręb 0011 Łapalice 15/1, 16/6 (16/3), 17/3 (17/1), 18, 20, 22/1, 22/3 (22/2), 22/4 (22/2), 23/5 (23/1), 23/3, 23/7 (23/4), 23/8 (23/4), 195/44 (195/12), 195/46 (195/17), 195/47 (195/17), 195/48 (195/18), 195/49 (195/18), 195/19, 195/20, 195/50 (195/24), 195/52 (195/25), 195/54 (195/26), 195/32, 195/36, 195/56 (195/37), 195/57 (195/37), 197/72 (197/1), 197/73 (197/1), 197/74 (197/17), 197/76 (197/18), 197/77 (197/18), 197/78 (197/63), 202/26 (202/2), 202/28 (202/3), 202/30 (202/10), 202/32 (202/17), 202/34 (202/21), 202/36 (202/24), 202/38 (202/25), 203/1, 203/2, 204/25 (204/4), 204/27 (204/5), 204/29 (204/23), 204/31 (204/24), 206/5 (206/1), 206/3, 206/9 (206/4), 207/25 (207/8), 207/27 (207/17), 207/28 (207/17), 207/29 (207/18), 208/21, 208/90 (208/53), 208/91 (208/53), 208/92 (208/59), 208/93 (208/59), 208/94 (208/76), 208/95 (208/76), 208/96 (208/77), 208/97 (208/77), 208/79, 208/98 (208/80), 208/99 (208/80), 208/100 (208/85), 208/102 (208/87), 209/4, 209/26 (209/6), 209/9, 209/10, 209/11, 209/28 (209/12), 209/29 (209/12), 209/18, 213/1, 213/2, 214/3 (214/1), 214/4 (214/1), 214/5 (214/1), 214/2, 215/1, 216/3, 216/62, 216/63, 217/1, 217/44 (217/3), 217/45 (217/3), 217/27, 218/1 (218), 220/4, 220/5, 243, 209/8.

Obręb 0016 Prokowo 20/1 (20), 20/2 (20), 30/3 (30/2), 31/1 (31), 31/2 (31), 31/3 (31), 37/1 (37), 38/1 (38), 38/2 (38), 38/3 (38), 39/1 (39), 39/2 (39), 43/3, 44/12 (44/1), 44/13 (44/1), 44/14 (44/1), 44/15 (44/1), 44/4, 44/5, 44/10 (44/7), 44/8, 44/9, 45, 46, 52/1, 52/5 (52/3), 52/6 (52/3), 56/1 (56), 64/2, 65/1 (65), 65/2 (65), 65/3 (65), 66/10 (66), 66/11 (66), 68/1 (68), 69/4 (69/3), 69/5 (69/3), 70/1 (70), 72/1 (72), 74/3 (74/1), 74/4 (74/1), 74/5 (74/1), 81/1 (81), 82/1 (82), 82/2 (82), 128/3 (128/2), 129/16, 277/1 (277), 278/3 (278/2), 279/1 (279), 280/1 (280), 280/2 (280), 282/1 (282), 282/2 (282), 282/3 (282), 283/18 (283/1), 283/22 (283/17), 283/20 (283/25), 285/1 (285), 286/1 (286), 286/2 (286), 286/3 (286), 287/1 (287), 288/1 (288), 289/1 (289), 292, 294/1 (294), 295/1 (295), 296/4 (296/3), 296/5 (296/3), 297/2, 299/1 (299), 300/3 (300/1), 300/5 (300/2), 301/3 (301/2), 302/41 (302/24), 302/47 (302/32), 302/48 (302/32), 302/43 (302/34), 302/45 (302/35), 303/3 (303/2), 304/1 (304), 306/1 (306), 306/2 (306), 307/1 (307), 308/1 (308), 322/3 (322/1), 334/1 (334), 335/1 (335), 493/1 (493), 494/1 (494), 494/2 (494), 498/1 (498), 508/2, 508/4 (508/3), 511/1 (511), 637, 638/1 (638), 638/2 (638), 639/1 (639), 639/2 (639), 15, 67/13, 130/4.

Powiat kartuski, gmina Kartuzy – Miasto

Obręb 0101 Kartuzy 100/1 (100), 100/2 (100), 102, 103/3 (103/2), 103/4 (103/2), 144/4 (144/3), 144/5 (144/3), 144/6 (144/3), 150/24, 150/26 (150/25), 150/27 (150/25), 150/28 (150/25), 150/29 (150/25), 372, 103/1.

Powiat kartuski, gmina Sierakowice

Obręb 0009 Mojusz 123/1 (123), 124/3 (124/2), 127/15 (127/14), 127/16 (127/14), 172/1, 193/3 (193/2), 194/1 (194), 195/1 (195), 199, 202, 203, 204/1, 204/4, 205, 206, 216/5, 216/8 (216/7), 216/9 (216/7), 216/10 (216/7), 217, 218, 219, 258/2 (258), 259/8 (259), 264/13 (264/7), 265/15 (265/14), 266/17 (266/16), 266/18 (266/16), 267/23 (267/5), 267/27 (267/17), 267/25 (267/20), 267/26 (267/20), 268/27 (268/4), 268/29 (268/5), 268/34 (268/6), 268/36 (268/7), 268/31 (268/9), 268/32 (268/9), 268/38 (268/10), 268/39 (268/10), 269/5 (269/1), 269/6 (269/1), 269/7 (269/2), 269/8 (269/2), 271/1 (271), 271/2 (271), 274/5 (274), 275/6 (275), 275/7 (275), 277/19 (277/12), 277/18, 328/1, 333/1, 381/1, 381/3, 3260/1 (3260), 3261/1 (3261), 3270/1 (3270), 3272/1 (3272), 3272/2 (3272), 3272/3 (3272), 3273/1 (3273), 201/3.

Obręb 0010 Paczewo 187

Obręb 0013 Sierakowice 28/1 (28), 29/33 (29/1), 29/3, 29/6, 30/12, 337/3, 337/6, 340/1, 340/4 (340/2), 340/3, 341/14, 341/8, 341/16 (341/10), 343/3 (343/2), 343/4 (343/2), 344/3 (344/2), 344/4 (344/2), 346/3 (346/2), 362/38 (362/6), 362/7, 362/40 (362/21), 362/22, 362/23, 362/24, 362/42 (362/30), 365/4, 366/4 (366/1), 366/6 (366/2), 366/3, 405/9, 405/16, 405/17, 405/14, 405/19, 415/6, 417/1 (417), 432, 485, 486/8 (486/6), 486/9 (486/6), 492/4, 510, 511/1, 511/2, 511/6 (511/3), 511/4, 511/5, 512, 513/12 (513/8), 513/10, 513/14 (513/11), 513/15 (513/11), 519/4 (519/3), 520/21, 522/3 (522/2), 522/4 (522/2), 530, 619/13, 624/1 (624), 625/2, 625/6 (625/4), 625/7 (625/4), 627/14 (627/6), 627/15 (627/6), 627/16 (627/10), 627/17 (627/10), 627/18 (627/13), 627/19 (627/13), 627/20 (627/13), 629, 630/3 (630/2), 630/4 (630/2), 630/5 (630/2), 633/6, 633/13 (633/7), 633/14 (633/7), 637/1 (637), 705/2, 706/1, 706/3 (706/2), 707/11 (707/3), 707/13 (707/5), 707/15 (707/6), 709/1 (709), 711/3 (711/2), 711/4 (711/2), 712/6 (712/2), 712/7 (712/2), 712/5, 713/1 (713), 713/2 (713), 720/5, 720/6 (720/4), 721/2, 721/3, 722/1 (722), 722/2 (722), 722/3 (722), 740/1 (740), 740/2 (740), 740/3 (740), 741/3 (741/1), 743/1 (743), 743/2 (743), 743/3 (743), 744/11 (744/3), 744/12 (744/3), 744/13 (744/6), 747/7 (747/5), 747/9 (747/6), 748/9 (748/7), 780/1 (780), 780/2 (780), 780/3 (780), 887, 892/3 (892/1), 892/5 (892/2), 892/6 (892/2), 893/3 (893/2), 905/3 (905/2), 906/2, 1152/1 (1152), 1153/1 (1153), 1154/1 (1154), 1154/2 (1154), 1155/1 (1155), 1156/1 (1156), 1157/1, 1158/1 (1158), 1212/1 (1212), 1409/1 (1409), 505, 509, 602/2

 

Wpis ma charakter ogólny, popularyzatorski i nie stanowi porady prawnej. Dlatego autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej, proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy. Proszę o zweryfikowanie w BIP Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku z zakresu Wydziału Infrastruktury, czy Państwa działka znajduje się na liście objętej wywłaszczeniem.

Czy można pozwać bank o WIBOR?

W związku z opinią rzecznika TSUE ws sankcji kredytu darmowego, klienci często zadają pytania, czy umowy z WIBOR są legalne. W tym kontekście przypomnienia wymaga wyrok TSUE z 12 lutego 2026 r. Oddzielmy więc fakty od narracji marketingowych.

Trybunał wyjaśnił, jak interpretować prawo unijne w kontekście obowiązków informacyjnych banków. Trybunał podkreślił, że sądy mogą oceniać, czy bank rzetelnie poinformował klienta o zmiennym oprocentowaniu i ryzyku jego zmiany. Przejrzystość informacji, a nie sam wskaźnik, jest kluczowa w ocenie uczciwości klauzul umownych.

TSUE potwierdził, że WIBOR podlega nadzorowi zgodnie z rozporządzeniem BMR. Oznacza to, że badanie metodologii jego wyznaczania, jest kompetencją organów nadzorczych.

Każda sprawa nadal więc wymaga indywidualnej analizy dokumentów i okoliczności zawarcia umowy. TSUE nie przesądził, że klauzule WIBOR są nieuczciwe, lecz wskazał, że ich ocena należy do sądów krajowych.

Banki zachowały możliwość wykazywania, że spełniły obowiązki informacyjne wobec konsumenta. Kredytobiorcy mogą natomiast podnosić zarzuty dotyczące braku przejrzystości.

 

Wpis nie stanowi porady prawnej, gdyż ma charakter bardzo ogólny i popularyzatorski. Dlatego autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.

Sankcj kredytu darmowego pod lupą TSUE – co wynika z opinii Rzecznika Generalnego?

Rzecznik Generalny TSUE wydał opinię w sprawie Machski (C‑831/24), która może mieć duże znaczenie dla praktyki stosowania sankcji kredytu darmowego przewidzianej w ustawie o kredycie konsumenckim. Sprawa dotyczy trzech kluczowych zagadnień: zakresu badania umowy przez sąd, obowiązków informacyjnych kredytodawcy przy wcześniejszej spłacie oraz konsekwencji ich naruszenia.

W swojej opinii Rzecznik podkreślił, że sąd krajowy ma obowiązek zbadać całą umowę kredytową z urzędu, a nie tylko te naruszenia, które wskaże konsument. Oznacza to, że sąd powinien ocenić, czy umowa zawiera wszystkie informacje wymagane przez dyrektywę. Jeżeli kredytodawca nie realizuje obowiązków informacyjnych prawidłowo, ustawodawca przewidział konkretne konsekwencje, w tym sankcję kredytu darmowego, gdyż decyzja konsumenta była wadliwa. Konsument – strona słabsza nie może ponosić negatywnych skutków braku specjalistycznej wiedzy prawnej, a sąd ma obowiązek aktywnie czuwać nad przestrzeganiem jego praw.

Na czym polega sankcja kredytu darmowego? To kara dla banku, która polega na tym, że kredyt staje się dla konsumenta całkowicie darmowy.

Co to znaczy „darmowy”?

  • nie płacisz odsetek,
  • nie płacisz prowizji,
  • nie płacisz żadnych innych kosztów,
  • oddajesz tylko sam kapitał, czyli to, co faktycznie pożyczyłeś.

Sankcja kredytu darmowego przysługuje wtedy, gdy bank nie spełnił obowiązków informacyjnych wobec konsumenta. Chodzi o sytuacje, w których:

  • w umowie brakuje ważnych informacji,
  • informacje są niejasne, niepełne lub wprowadzające w błąd,
  • bank nie przekazał klientowi danych wymaganych przez ustawę o kredycie konsumenckim.

 

Wpis ma charakter popularyzatorski i nie stanowi porady prawnej, dlatego autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej, proszę o kontakt telefoniczny lub e-mailowy.

Jakie ryzyka niesie brak pomocy prawnika przy sporządzaniu umowy z konsumentem i rozpatrywaniu reklamacji?

W relacjach z konsumentami przedsiębiorca działa w jednym z najbardziej regulowanych obszarów prawa. Ustawy, dyrektywy unijne, obowiązki informacyjne, terminy, formalności – to wszystko tworzy gęstą sieć przepisów, które mają chronić konsumenta. Niestety, każdy błąd po stronie przedsiębiorcy może oznaczać realne koszty: finansowe, wizerunkowe, a czasem nawet prawne. Właśnie dlatego brak wsparcia prawnika przy tworzeniu umów i obsłudze reklamacji bywa ryzykowny. Poniżej przedstawiam najważniejsze zagrożenia, które warto znać.

1. Nieważność lub bezskuteczność części umowy

Jeśli umowa zawiera klauzule sprzeczne z prawem konsumenckim, mogą zostać uznane za niedozwolone postanowienia umowne (klauzule abuzywne). W konsekwencji  konsument może dochodzić roszczeń, powołując się na wadliwość umowy.

2. Sankcje finansowe i administracyjne

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów może nałożyć na przedsiębiorcę karę za stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Maksymalna kara za poszczególne naruszenia, jaką Prezes UOKiK może nałożyć na przedsiębiorcę, to 10 proc. jego rocznego obrotu.

3. Spory z konsumentami i koszty obsługi

Źle skonstruowana umowa lub nieprawidłowo rozpatrzona reklamacja często prowadzą do:

  • eskalacji konfliktu,
  • konieczności zwrotu pieniędzy,
  • kosztów mediacji lub postępowania sądowego,
  • utraty czasu i zasobów firmy.

Profesjonalnie przygotowane dokumenty i procedury minimalizują takie sytuacje.

4. Negatywny wpływ na wizerunek marki

W dobie mediów społecznościowych jeden źle obsłużony klient może wywołać efekt domina. Opinie o nieuczciwych zapisach w umowie czy odrzucaniu reklamacji bez podstawy prawnej mogą:

  • obniżyć zaufanie do marki,
  • zwiększyć koszty marketingu i PR.

5. Ryzyko niezgodności z aktualnymi przepisami

Prawo konsumenckie zmienia się dynamicznie – przykładem są:

  • dyrektywa Omnibus,
  • dyrektywa towarowa,
  • dyrektywa cyfrowa,
  • zmiany w rękojmi i gwarancji.

Brak wsparcia prawnika oznacza ryzyko, że przedsiębiorca będzie działał według nieaktualnych zasad, co może prowadzić do sankcji i sporów.

7. Brak ochrony interesów przedsiębiorcy

Samodzielne pisanie umów często kończy się tym, że przedsiębiorca nie wykorzystuje możliwości, które daje prawo.

 

Wpis ma charakter popularyzatorski i nie stanowi porady prawnej. W związku z tym autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści  wpisu. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej, proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.

 

Nowelizacja „prawa holdingowego”

W praktyce rynkowej liczne struktury kapitałowe funkcjonowały jako operacyjnie zintegrowane układy gospodarcze, realizujące wspólne cele biznesowe i prowadzące skoordynowaną politykę zarządczą, lecz nie korzystały z formalnego reżimu holdingowego.

Powodem była nadmierna sztywność obowiązujących regulacji, wysoki poziom obciążeń dokumentacyjnych oraz istotne ryzyka odpowiedzialności po stronie podmiotu dominującego, które czyniły formalne wejście w model holdingowy nieefektywnym z perspektywy zarządczej i compliance.

Do zmiany aktualnej sytuacji ma prowadzić reforma KSH.
Zmiany mają obejmować:

1. Usunięcie z KSH obecnego działu o grupach spółek oraz rezygnację z dotychczasowego modelu regulacji.

2. Likwidację mechanizmu wiążącego polecenia wydawanego przez spółkę dominującą.

3. Wprowadzenie nowej definicji grupy spółek, opartej na realnej współpracy, skoordynowanym zarządzaniu i wspólnej strategii.

4. Możliwość działania spółki zależnej z uwzględnieniem interesu grupy, nawet jeśli krótkoterminowo pogarsza to jej wyniki.

5. Zaostrzenie odpowiedzialności spółki dominującej wobec wierzycieli, gdy działania w interesie grupy doprowadzą do niewypłacalności spółki zależnej.

 

Dopóki projekt nie uzyska odzwierciedlenia w ustawie, jego wersja nie jest ostateczna. Warto więc na bieżąco śledzić jego losy.

Wpis ma charakter popularyzatorski i nie stanowi porady w konkretnej sprawie. W celu uzyskania indywidualnej pomocy prawnej proszę o kontakt telefoniczny lub emaliowy.

Jak odzyskać od wykonawcy wyłudzone pieniądze z programu „Czyste Powietrze”?

Coraz więcej beneficjentów programu Czyste Powietrze zgłasza przypadki firm, które pobrały środki z dotacji, a następnie nie wykonały żadnych prac. Aby odzyskać pieniądze, warto działać dwutorowo: zgłosić sprawę organom ścigania oraz podjąć kroki cywilne.
1. Wezwanie do zapłaty
Pierwszym krokiem jest wysłanie wykonawcy pisemnego wezwania do zapłaty z krótkim opisem sytuacji, kwotą roszczenia i terminem zwrotu (7–14 dni). Dokument wysyłamy listem poleconym — to ważny dowód w sądzie.
2. Pozew o zapłatę
Jeśli wykonawca nie reaguje, składamy pozew o zapłatę. Podstawą prawną jest najczęściej niewykonanie umowy. Do pozwu dołączamy umowę, korespondencję, dokumenty z programu i potwierdzenia wypłat. Sąd często wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
3. Zabezpieczenie roszczenia
Aby wykonawca nie ukrył majątku, warto złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczenia. Sąd może zablokować jego konto, zająć wierzytelności lub zakazać zbywania majątku.
4. Egzekucja komornicza
Po uzyskaniu prawomocnego nakazu zapłaty sprawę kieruje się do komornika, który może zająć rachunki, wynagrodzenie czy sprzęt firmowy.
5. Nowy projekt ustawy
Ministerstwo Klimatu i Środowiska przygotowało projekt ustawy przewidujący wsparcie dla oszukanych beneficjentów, m.in.:
• zawieszenie ściągania nierozliczonych zaliczek,
• wyłączenie odpowiedzialności za zwrot środków,
• pomoc w dochodzeniu roszczeń od nieuczciwych wykonawców.
Zawieszenie spłaty przysługuje, gdy złożono zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa lub gdy postępowanie wszczęto z urzędu. Umorzenie nastąpi, jeśli wykonawca zostanie skazany.

 

Wpis ma charakter edukacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej. W związku z tym autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania pomocy w konkretnej sprawie, proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.

Egzekucja świadczeń na rzecz rodziny z nieruchomości zamieszkanej przez dziecko będące członkiem tej rodziny

Komornik może prowadzić egzekucję z szerokiego katalogu składników majątku, w tym także z nieruchomości. Szczególną sytuacją jest egzekucja z nieruchomości, w której mieszkają małoletnie dzieci pośrednio uprawnione jako członkowie rodziny do świadczenia z art 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dotyczy to sytuacji, gdy jeden z rodziców nie łoży na utrzymanie dzieci, a jest właścicielem nieruchomości, w której dzieci mieszkają, może zostać pozwany o zapłatę pieniędzy potrzebnych na utrzymanie rodziny. Sąd w takiej sprawie orzeka wyrokiem. Gdy Sąd zasądzi  od rodzica uchylającego się od obowiązków pewne kwoty pieniężne, których nie można wyegzekwować w inny sposób, rodzi się pytanie, czy egzekucja z nieruchomości zamieszkanej przez uprawnioną rodzinę w opisanej sytuacji nie jest sprzeczna z dobrem tej rodziny.

Konstytucja (art. 72 ust. 1) i Kodeks rodzinny i opiekuńczy (art. 3 kro) nakazują organom państwa kierować się dobrem dziecka. Jednak w postępowaniu egzekucyjnym brak jest przepisu, który wprost zakazywałby sprzedaży lub licytacji nieruchomości zamieszkiwanej przez małoletnich pośrednio uprawnionych do świadczeń z art. 27 kro. Ochrona dziecka w tym kontekście jest niewystarczająca. Wynika ona dziś jedynie pośrednio z:

– obowiązku zapewnienia lokalu socjalnego przy eksmisji (ustawa o ochronie praw lokatorów),

– ogólnej zasady dobra dziecka,

– oceny sądu przy przysądzeniu własności.

W praktyce komornik może zająć nieruchomość, a postępowanie egzekucyjne toczy się dalej, choć jego finał – licytacja i eksmisja – jest trudny do przewidzenia. Dziecko nie ma gwarancji, że do takiej sytuacji nie dojdzie. Brakuje przepisu, który jasno stwierdzałby, że nieruchomość będąca jedynym miejscem zamieszkania małoletniego nie może być przedmiotem egzekucji świadczeń alimentacyjnych, które mają służyć właśnie jego dobru.

Dochodzi więc do paradoksalnej sytuacji, że egzekucja w imię dobra dziecka może to dobro naruszać. Świadczenia z art. 27 kro mają bowiem zapewnić rodzinie (pośrednio dziecku) środki do życia. Tymczasem egzekucja tych świadczeń może prowadzić do utraty przez dziecko dachu nad głową. W obecnym stanie prawnym to sąd musi „ratować sytuację”, oceniając, czy sprzedaż nieruchomości naruszy dobro dziecka. Brakuje jednak jasnych kryteriów tej oceny, co może prowadzić do niepewności i nierówności.

W wielu państwach europejskich obowiązuje zasada, że nieruchomość będąca jedynym miejscem zamieszkania dziecka jest wyłączona spod egzekucji alimentów na ich rzecz, chyba że istnieje alternatywne, bezpieczne miejsce zamieszkania. W Polsce takiego przepisu nie ma.

Wprowadzenie regulacji, która wyłączałaby spod egzekucji nieruchomość zamieszkiwaną przez małoletnich pośrednio uprawnionych do świadczeń z art. 27 kro, albo uzależniała egzekucję od zapewnienia dziecku równorzędnego lokalu, byłoby zgodne z konstytucyjną zasadą ochrony praw dziecka i eliminowałoby obecny paradoks prawny.

Nasuwa się wniosek, że dobro dziecka nie powinno być chronione jedynie „pośrednio” i „w miarę możliwości”. W sprawach egzekucyjnych potrzebna jest jasna, jednoznaczna norma, która wprost zakazuje prowadzenia egzekucji z nieruchomości będącej jedynym miejscem zamieszkania małoletniego. Dopóki takiego przepisu nie ma, dziecko pozostaje w sytuacji prawnej, w której jego podstawowe potrzeby – bezpieczeństwo i stabilność mieszkaniowa – mogą zostać zagrożone w imię egzekwowania świadczeń, które mają te potrzeby zaspokajać.

Wpis ma charakter popularyzatorski i nie stanowi porady prawnej w indywidualnej sprawie. Dlatego autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści wpisu. W celu uzyskania pomocy prawnej proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.

Doniosłe skutki wyroku TSUE z 11.2.2026, T-689/24

W Polsce obowiązuje zasada z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, że:
• prawo do odliczenia VAT powstaje dopiero w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę,
• nawet jeśli dostawa towaru lub usługi była wcześniej,
• i nawet jeśli sprzedawca rozliczył VAT wcześniej.
Oznacza to, że sprzedawca płaci VAT w jednym miesiącu, a nabywca może go odliczyć dopiero później. W praktyce podatnik przez pewien czas finansuje VAT bez odliczenia podatku naliczonego.

Co orzekł Trybunał UE?
Trybunał uznał, że:
• jeśli podatnik miał fakturę w momencie składania deklaracji,
• i mógł ją ująć,
• to nie można mu zabronić odliczenia VAT za okres, w którym powstało prawo do odliczenia.
Istotne jest więc to, czy faktura była dostępna przy składaniu deklaracji, a nie to, kiedy dokładnie dotarła. Trybunał stwierdził, że polskie przepisy nadmiernie premiują fiskusa zmuszając podatnika sprzecznie z prawem unijnym do czasowego finansowania VAT. Zgodnie z dyrektywą podatnik może odliczyć VAT już za marzec, jeśli faktura była dostępna przy składaniu deklaracji.

Co to oznacza dla podatników?
1. Można wznowić stare postępowania:
• jeśli podatnik przegrał sprawę o „zbyt wczesne” odliczenie VAT,
• może złożyć wniosek o wznowienie postępowania,
• ma na to miesiąc od publikacji wyroku TSUE.
Można odzyskać zapłacone zaległości i odsetki, jeśli podatnik rozliczał się prawidłowo w świetle dyrektywy, a musiał zapłacić wyższy podatek z odsetkami.

2. Można odliczać VAT wcześniej w bieżących rozliczeniach
Podatnicy mogą:
• odliczać VAT w okresie powstania prawa do odliczenia,
• nawet jeśli faktura dotarła później,
• o ile była dostępna przy składaniu deklaracji.
To jest zgodne z prawem unijnym, nawet jeśli polski przepis mówi inaczej.

Podatnicy mają teraz bardzo mocne argumenty w ewentualnych dalszych sporach z fiskusem, choć najprawdopodobniej dojdzie do zmiany prawa na korzyść podatników.

 

Wpis ma charakter popularyzatorski i nie stanowi porady prawnej. W związku z tym autor nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie treści tekstu. W celu uzyskania pomocy uwzględniającej indywidualne okoliczności, proszę o kontakt telefoniczny lub emailowy.

Zmiana stawek urzędowych za mediację

Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 lutego 2026 r. opublikowanym 16 lutego zmienione zostały stawki urzędowe za mediację ze skierowania Sądu. Celem rozporządzenia jest dopasowanie wysokości stawek mediatorów do realiów gospodarczych.

W sprawach o prawa majątkowe o wartości 200.000 zł wynoszą one 2% nie więcej niż 4.000 zł  nie mniej niż 300 zł. W przypadku praw o wyższej wartości dodatkowo 1 % od nadwyżki ponad 200.000 zł nie więcej niż 8.000 zł. Wynagrodzenie mediatora podwyższa się o VAT, jeśli podlega temu podatkowi.

https://dziennikustaw.gov.pl/D2026000017001.pdf?fbclid=IwY2xjawQA-rlleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBFS3RmQ3hwZloyanA3UkFNc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHr3YcmxV6OkFHKl7_HaDiAuYlAlP_0tY79iGtRTmcQRiAMyOGkodH2XrjdB2_aem_gAGc9fYXh4-MPk7IMWu0Kg